When defining Canada
you might list some statistics
you might mention our tallest building
or biggest lake

you might shake a tree in the fall
and call a red leaf Canada
you might rattle off some celebrities
might mention Buffy Sainte-Marie
might even mention the fact that we’ve got a few
Barenaked Ladies
or that we made these crazy things
like zippers
electric cars
and washing machines
when defining Canada
it seems the world’s anthem has been
” been there done that”
and maybe that’s where we used to be at
it’s true
we’ve done and we’ve been
we’ve seen
all the great themes get swallowed up by the machine
and turned into theme parks
but when defining Canada
don’t forget to mention that we have set sparks

we are not just fishing stories
about the one that got away
we do more than sit around and say “eh?”
and yes

we are the home of the Rocket and the Great One
who inspired little number nines
and little number ninety-nines
but we’re more than just hockey and fishing lines
off of the rocky coast of the Maritimes
and some say what defines us
is something as simple as please and thank you
and as for you’re welcome
well we say that too
but we are more
than genteel or civilized
we are an idea in the process
of being realized
we are young
we are cultures strung together
then woven into a tapestry
and the design
is what makes us more
than the sum total of our history
we are an experiment going right for a change
with influences that range from a to zed
and yes we say zed instead of zee
we are the colours of Chinatown and the coffee of Little Italy
we dream so big that there are those
who would call our ambition an industry
because we are more than sticky maple syrup and clean snow
we do more than grow wheat and brew beer
we are vineyards of good year after good year
we reforest what we clear
because we believe in generations beyond our own
knowing now that so many of us
have grown past what used to be
we can stand here today

filled with all the hope people have
when they say things like “someday”

someday we’ll be great
someday we’ll be this
or that
someday we’ll be at a point
when someday was yesterday
and all of our aspirations will pay the way
for those who on that day
look towards tomorrow
and still they say someday

we will reach the goals we set
and we will get interest on our inspiration
because we are more than a nation of whale watchers and lumberjacks
more than backpacks and hiking trails
we are hammers and nails building bridges
towards those who are willing to walk across
we are the lost-and-found for all those who might find themselves at a loss
we are not the see-through gloss or glamour
of those who clamour for the failings of others
we are fathers brothers sisters and mothers
uncles and nephews aunts and nieces
we are cousins
we are found missing puzzle pieces
we are families with room at the table for newcomers
we are more than summers and winters
more than on and off seasons
we are the reasons people have for wanting to stay
because we are more than what we say or do
we live to get past what we go through

and learn who we are
we are students
students who study the studiousness of studying
so we know what as well as why
we don’t have all the answers
but we try
and the effort is what makes us more
we don’t all know what it is in life we’re looking for
so keep exploring
go far and wide
or go inside but go deep
go deep
as if James Cameron was filming a sequel to The Abyss
and suddenly there was this location scout
trying to figure some way out
to get inside you
because you’ve been through hell and high water
and you went deep
keep exploring
because we are more
than a laundry list of things to do and places to see
we are more than hills to ski
or countryside ponds to skate
we are the abandoned hesitation of all those who can’t wait
we are first-rate greasy-spoon diners and healthy-living cafes
a country that is all the ways you choose to live
a land that can give you variety
because we are choices
we are millions upon millions of voices shouting
” keep exploring… we are more”
we are the surprise the world has in store for you
it’s true

Canada is the “what” in “what’s new?”
so don’t say “been there done that”
unless you’ve sat on the sidewalk
while chalk artists draw still lifes
on the concrete of a kid in the street
beatboxing to Neil Young for fun
don’t say you’ve been there done that
unless you’ve been here doing it
let this country be your first-aid kit
for all the times you get sick of the same old same old
let us be the story told to your friends
and when that story ends
leave chapters for the next time you’ll come back
next time pack for all the things
you didn’t pack for the first time
but don’t let your luggage define your travels
each life unravels differently
and experiences are what make up
the colours of our tapestry
we are the true north
strong and free
and what’s more
is that we didn’t just say it
we made it be.

Toegegeven, de tekst van het gedichtje roept enigszins rechts-nationalistische beelden op (vertaal maar eens wat in het Duits en je zult zien wat ik bedoel…), en de poëet Shane ‘plopperdeplop’ Koyczan zelf zal de gemiddelde toeschouwer nou ook niet direct laten soppen op haar -of zijn natuurlijk- stoeltje, maar de voordracht daarentegen was van grote klasse en zorgde ervoor dat ik met een warm gevoel de openingsceremonie van de winterspelen heb kunnen uitzitten, en dus zelfs de vertolking van Lennard Cohen’s Hallelujah door de absoluut onappetijtelijke KD Lang  gewoon kon haggelen.

Leuk hoor.

Topsport en seks. Weet jij een mooiere combinatie dan deze?
Waarschijnlijk is op dit moment de heersende gedachte dat een flinke vrijpartij vóór een topprestatie de kans op medailles vergroot. Ik lees namelijk net dat er maar liefst 100.000 rubbertjes zijn aangerukt voor de olympiërs die volgende week aantreden in Vancouver.

Dat zijn zeg maar 14 veilige Olympische nummertjes per sporter. En dat is niet overdreven want ik heb ook gelezen dat bij de zomerspelen van 2008 het I.O.C. in allerijl 20.000 condooms moest bijbestellen, omdat de 100.000 gratis rubbertjes voor atleten al na ruim een week op waren! Zonder enige wetenschappelijke onderbouwing durf ik te beweren dat topsport behoorlijk geil maakt.

En dan is er natuurlijk ook nog de behoefte tot ‘ontlading’ ná een wedstrijd. Zo zegt voormalig Canadees snowboarder Crispin Liscomb: “Na 4 jaar te focussen op dat ene doel, elke dag te denken aan die olympische topprestaties, wil je even stoom afblazen wanneer je competitie afgelopen is. Dan ben je klaar om alle remmen los te gooien.”

Voor hem hadden het er nog wel meer dan 14 mogen zijn.

Ook voor de tienduizenden sportfans, sportjournalisten (Mart en Ria) en ander aangewaaid spul in Vancouver is het te hopen dat er veel condoomautomaten hangen.

Rest de vraag met wie al deze dames en heren (behalve Mart en Ria dus) het dan gaan doen. Met elkaar? Zijn de inwoners van Vancouver wellicht zo makkelijk te pakken? Of is het de komende week erg rustig in Las Vegas omdat alle ‘studentes’ eens lekker op ‘wintersport’ gaan…?
Ik ga er vanaf vrijdag in ieder geval lekker voor zitten. Eens kijken of Sven na het winnen van zijn eerste gouden plak met de tong uit de mond een steelse blik werpt op die lekkere meid op de tribune. Merçi ma petite! Feestje?

Daar bij de sluizen van IJmuiden
Lag een dikke negerin
Met haar benen in de hoogte
Je keek er zo het sluisgat in.

Kon mijn tranen niet bedwingen
Oh, wat deed die meid me zeer
Daar bij de sluizen van IJmuiden
Ging ik steeds weer op en neer

videootje:

Zojuist werd Jo-Wilfried Tsonga door Roger Federer op Air France vlucht 213 van Melbourne naar vliegveld Charles de Gaulle gezet. Over dit potje halve-finale tennis kan ik kort zijn. Federer won en Tsonga verloor. Mij heeft de wedstrijd nauwelijks kunnen boeien, op spaarzame momenten van hoogstaand tennis na. Federer hoefde niet, Tsonga kon niet. End of story.
Gek genoeg zal deze anderhalf uur durende sessie mij nog lang bijblijven en wel hierom; het interview op het centercourt na de match. Voormalig toptennisser Jim Courier, je weet wel, die geen racket gebruikte maar een baseballknuppel, stelde de vragen. Heel gewone vragen zoals ‘hoe ging het?’ en ‘wat denk je van je komende 22ste (!) GrandSlam-finale tegen de Brit Andy Murray?’ En ‘train je anders nu je kinderen hebt?’ Hier begon het grote vermaak voor de volle Rod Laver Arena en de miljoenen televisiekijkers. Want Roger werd ineens grappig. Hij werd zelfs leuk, humoristisch, ontspannen. Hij reageerde op een manier die we niet van hem, nee eigenlijk van geen enkele humorloze, suffe en doodsaaie Zwitser gewend zijn. Hij maakte grapjes over de trainingsarbeid die hij slechts zittend op de bank met zijn tweeling verricht. Flesjes geven, luiertjes verschonen. Niks urenlang op de baan staan. ‘Jij was een groot voorbeeld’, zei Roger lachend tegen Jimbo. Over de laatste horde naar wéér een titel grapte hij: ‘Andy heeft pas echt druk op z’n schouders, na wat is het, 150.000 jaar geen titel voor een Brit. Het hele Britse volk smacht ernaar en hij is dé man’. En met respect: ‘Dat wordt een heftige wedstrijd, hij serveert, ik volley, hij speelt een passing, ik een backhandreturn en loop op, hij lobt, ik speel op z’n benen…’.
Geweldig, deze Federer-show. Hopelijk heb jij het ook gezien en gehoord. En net zo genoten als ik. Want de magie die ik zo node miste in deze halve eindstrijd werd meer dan gecompenseerd door Roger en Jim. En overigens niet voor het eerst, ook een interview vorig jaar tussen deze heren was hilarisch. Mooi koppeltje dus, moeten ze vaker doen.
Weet je, het is lastig om het te beschrijven. Dus mocht je ergens tijd over hebben, zeg zo’n kleine twee uur, kijk die wedstrijd terug en pas daarna het interview. Het is echt essentieel het in die volgorde te doen, anders mis je de fun.
Veel plezier!

Hieronder het eerdere interview tussen beide heren om vast een beetje warm te lopen:

Sylvia Mutzel is boos. Het lichaam van de dertigjarige Duitse met grote boezem staat zonder dat ze het wist afgedrukt op allerlei promotiemateriaal over de hele wereld. Een van Duitslands grootste bierbrouwers heeft haar namelijk misbruikt voor haar nieuwste wereldwijde reclamecampagne. Mutzel werd vorig jaar ontdekt toen ze Hofbrauhaus bier serveerde tijdens het fameuze Oktoberfest. Toen men haar vroeg of ze haar foto mochten gebruiken voor de promotie van een restaurant rook ze nog geen lont en gaf toestemming. Stomverbaasd is ze nu dan ook dat haar lichaam te zien is op sixpacks, menukaarten, posters en screensavers in de grootste steden van de Verenigde Staten en China. Ze kwam er pas achter dat ze beroemd is toen een neef haar foto ontdekte. De neef werkt in Shanghai en wilde zijn collega’s de smaak van Duitsland laten proeven. Toen ontdekte hij dat het zijn bloedeigen nicht was die hem zat op te geilen. De Biermädel is woedend en wil geld zien. Ze eist nu dertigduizend euro van de brouwerij in München. “Ze is teleurgesteld dat ze zo is misbruikt. Dat ze slechts een serveerster is, en daarnaast toevallig een paar grote prammen bezit geeft anderen nog niet het recht met haar te sollen”, laat een vriend weten. (bron: FOK)

Een Ierse tiener veilt haar maagdelijkheid om haar studie te betalen.
Het 16-jarige meisje uit het Noord-Ierse Newry, wiens naam onbekend is, plaatste een advertentie op Gumtree, de Britse Marktplaats. Onder het kopje “Maagdelijkheid te koop” staat dat haar lichaam ‘beschikbaar is voor de hoogste bieder’. De tiener wil haar kunstcursus en studie met de opbrengst financieren.

Het komt steeds vaker voor dat vrouwen zich voor geld laten ontmaagden om hun studie te betalen, maar dit is het jongste geval dat tot dusver bekend is, schrijft The Telegraph.

Het voormalig katholieke schoolmeisje plaatste de advertentie twee weken geleden en ze zou onmiddellijk overstelpt zijn met biedingen.

Een journalist van de tabloid Sunday Life gaf zich uit voor zakenman en bood drieduizend pond. Het meisje accepteerde het bod nog voor ze overeenstemming bereikten over de details van de deal.

Wel stuurde ze de verslaggever sms’jes waarin ze zichzelf omschreef. “Aan het einde van de maand word ik zeventien, maar ik zie er veel ouder uit. Ik ben lang, heb maat 14, cupmaat 36D borsten, lang bruin-blond haar. Ik heb drie piercings.”

“Ik kan elke zaterdag. Wil je me de hele nacht? Wat zijn precies je wensen?”

“Ik heb trouwens contant geld nodig voordat we seks hebben. Ik wil niet belazerd worden. En ik wil eerst veel drinken anders ben ik te verlegen, OK?”

Het meisje stuurde vervolgens een kopie van haar paspoort, om haar leeftijd te bewijzen. Vervolgens eiste ze zesduizend pond omdat een andere zakenman haar vijfduizend pond had beloofd.

De journalist legde zijn ontmoeting met het meisje om hun ‘transactie’ te bespreken op video vast. De tiener legde uit dat haar zakgeld niet genoeg was en dat ze geen normaal baantje wil. Terwijl ze een glas water dronk meldde ze dat ze om elf uur ’s avonds weer thuis moest zijn. Nadat de journalist zijn identiteit onthulde, beweerde het meisje dat de advertentie een grap was. (bron: depers)

Ik heb ergens gelezen dat je de gehele Nederlandse bevolking kunt opdelen in twee groepen, de ‘on’-zeggers en de ‘un’-zeggers. Ik zal het even uitleggen. Zeg hardop ‘jongens’ en je weet bij welke groep je hoort. Er zijn wel wat uitzonderingen (het is Nederlands hè). Je mag niet de nadruk op de bewuste lettergreep leggen en dit deel van het woord mag ook geen eigen betekenis hebben. Dus ‘kermistont’ zul je niet horen, en ook niet ‘aangewond’ in plaats van ‘aangewend’. Maar bijvoorbeeld wel ‘levond en wel’ en ‘een lekker stukje wandelon’. Wat ‘un’-zeggers daarentegen ‘levund’ en ‘wandelun’ noemen. Heb je ‘em?
Nu is het zo dat ‘un’-zeggers dat ‘on’ een beetje ordi vinden. En dus maken ze er grapjes over. Om die ‘on’-mensen eens lekker in de zeik te nemen. Zoals ze ook doen bij mensen die “hullie’ zeggen, of die wat moeite hebben het onderscheid te maken tussen ‘kennen’ en ‘kunnen’. Of die zeggen: ‘Dat kost wel duur zeg!’ Hilariteit alom.
Sinds enige tijd is daar dus de ‘on’-grap bijgekomen. Zegt een meestal hoogopgeleide ‘unner’ op een feestje: ‘Van het concert des levons krijgt niemand het program’. En iedereen lachen (lachon), maar waarom eigenlijk?
Het zal in oorsprong wel iets met klassenverschil te maken hebben. Ik moet eerlijk bekennen, ik maak die ‘on’-grap zelf ook vaak. ‘Ik woon vlakbij de havons,’ zeg ik dan, of: ‘Waar woon jij ergons?’
Of ik doe het expres met moeilijke woorden, die je niet zo snel met ordi-taal associeert: ‘enerverond’, ‘fascinerond’ en ‘belendonde percelon’.
Het rare met deze woordgrapjes is dat je op een gegeven moment woorden gaat wantrouwen waar echt ‘on’ in zit. Afgrond? Best een tikkeltje ordi toch? Zeg maar heel vaak ”s ochtonds’ en na verloop van tijd denk je dat je met ”s avonds’ ook lollig bezig bent. Hou daar mee op, zeg je tegen jezelf, doe niet zo flauw. En voor je het weet zeg je per ongeluk ”s avunds’.

Het is al eventjes geleden dat we een echt Nederlands pornoschandaaltje hadden en na de onvolprezen Manon Thomas gaat misschien Floortje Dessing strijken met deze twijfelachtige eer. Ja, je leest het goed, de vegetarische Dessing blijkt misschien toch wel van een stukje warm vlees te houden. Althans als we ene Fokker mogen geloven die de foto’s het net op heeft geslingerd met het verhaal dat Floortje Dessing niet weet hoe ze haar draadloze verbinding moet beveiligen. Helaas moet ik je gelijk teleurstellen, want het is een leuk geprobeerde hoax. Het gaat in dit geval om iemand die enorm veel op Floortje lijkt. (bron: knurps)

Uit een recent verschenen onderzoek is gebleken dat het kreunen van de vrouw tijdens een potje sex een man sneller doet klaarkomen.
Waarvan akte.
Zit ik van de week lekker op de bank te kijken naar een potje vrouwentennis tussen goedgebouwde Gisela Dulko en de mooie Ana Ivanovic. Kan ik twee keer een schone onderbroek aantrekken…
Zo zie je maar weer dat conclusies getrokken uit dit soort onderzoeken vaak helemaal niet kloppen.
Hoezo alleen tijdens sex?